Ο χρόνος

Την τελευταία μέρα του 2012 μετράγαμε αντίστροφα. Σύμφωνα με το γνωστό ρητό ο χρόνος είναι χρήμα. Λεπτά, δευτερόλεπτα, ώρες, κάποιες από τις υποδιαιρέσεις που συγκροτούν τον χρόνο.

Ο χρόνος κυλά άλλοτε γρήγορα, άλλοτε απελπιστικά αργά ανάλογα με τις καταστάσεις που βιώνουμε, την ένταση των στιγμών και των συναισθημάτων.

Ο χρόνος ρυθμίζει το ταξίδι της ζωής, αυτό το σύντομο πέρασμα ανάμεσα στη γέννηση και το θάνατο, γεμάτο από όμορφες, ζωηρές, επικίνδυνες, άσχημες, πονεμένες δημιουργικές δηλητηριώδεις καταστάσεις που μας πλάθουν καθημερινά, που μας αλλάζουν ή προσπαθούν να μας φθείρουν και γελούν κι εμείς, πάντα ως άνθρωποι, επιλέγουμε αυτό που μας ταιριάζει, αυτό που πιστεύουμε ότι είναι το καλύτερο και το πιο σωστό, χωρίς ωστόσο να μπορούμε να αντιληφθούμε, πόσο σοβαρές μπορεί να είναι οι συνέπειες ενός κινδύνου, της λύπης ή της στεναχώριας.

Όμως κοιτάμε όλοι μπροστά…

Αυτοί που κοιτούν πίσω δεν μένουν πίσω, απλά αναπολούν και θυμούνται. Αυτοί που κοιτούν μπροστά φιλοδοξούν και ονειρεύονται. Εγώ βρίσκομαι κάπου στη μέση… Κάπου εκεί δεν είναι το ”κλειδί”;

Να μην ξεχνάς να θυμάσαι τα πιο όμορφα, όσο για τα άσχημα που έχεις κάνει, αυτά δεν σβήνονται από τη μνήμη. Να βλέπεις μπροστά και να σκέφτεσαι ”άραγε μπορώ στο μέλλον να γίνω τέλειος;” Κανείς δεν είναι τέλειος, αρκετοί από εμάς μπορεί να το αγγίζουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας. Ποτέ δεν το φτάνουμε, δεν το ξεπερνούμε. Ίσως επειδή η κλίμακα της τελειότητας, του άριστου’ όλο και ανεβαίνει, ίσως επειδή ο Δημιουργός δεν θέλει να φτάσουμε το ύψιστο όριο.

Μήπως δεν είμαστε έτοιμοι ακόμα;

 

No Replies to "Ο χρόνος"