Πού βαδίζει το αστυνομικό μυθιστόρημα

Ο Τιερί Ζονκέ εκπροσωπεί τη νεότερη γενιά γάλλων συγγραφέων αστυνομικών μυθιστορημάτων. Εχοντας γράψει περισσότερες από δέκα ιστορίες, παρουσίασε πρόσφατα το έργο του στο αθηναϊκό κοινό. Προτείνει μια νέα μορφή βίας και «εναλλακτικά» εγκλήματα. Τα βιβλία του δεν έχουν μεταφραστεί ακόμη στα ελληνικά και ο ίδιος προειδοποιεί τους έλληνες αναγνώστες που θα επιχειρήσουν να τον διαβάσουν από το πρωτότυπο ότι τα γαλλικά του είναι «δύσκολα» ακόμη και για τους Παριζιάνους που δεν παρακολουθούν την εξέλιξη της αργκό.
Οταν ξεκινάτε μια ιστορία, ξέρετε το τέλος; Γνωρίζετε τον δολοφόνο;
«Ξέρω την αρχή και το τέλος. Δεν ξέρω όμως πώς θα φθάσει εκεί. Το ανακαλύπτω στην πορεία. Στην πρώτη σκηνή τοποθετώ τα πρόσωπα σε μια κατάσταση και μετά ρωτώ τον εαυτό μου πώς θα εξελίσσονταν υπό πραγματικές συνθήκες. Αν νιώσω κάποια σύγχυση την ώρα που γράφω, γυρνώ ξανά στην αρχή. Συμπληρώνω επίσης το κείμενο ούτως ώστε να ενισχύσω ή να αμβλύνω τις εντυπώσεις. Αλλά δεν έχω συγκεκριμένο πρόγραμμα. Οσο για τον δολοφόνο, δεν υπάρχει πάντοτε. Σε ένα μυθιστόρημά μου, για παράδειγμα, χρησιμοποιώ την αλλαγή φύλου ενός βιαστή αντί για φόνο».
Ποια θέση κατέχει στη λογοτεχνία το αστυνομικό μυθιστόρημα;
«Η αλήθεια είναι ότι για πολύ καιρό το “μαύρο” μυθιστόρημα αντιμετωπιζόταν ως είδος δεύτερης κατηγορίας. Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν όταν διακεκριμένοι συγγραφείς της… “λευκής” λογοτεχνίας άρχισαν να γράφουν αστυνομικά. Ηταν σημαντικό επίσης το ότι συγγραφείς που ήταν γνωστοί από τα αστυνομικά τους στράφηκαν με επιτυχία στη μη αστυνομική λογοτεχνία. Χαρακτηριστική περίπτωση
αυτού που λέω είναι ο Ντανιέλ Πενάκ».< 2bis11a
(to bima.gr)

No Replies to "Πού βαδίζει το αστυνομικό μυθιστόρημα"