Σαν να ήταν χτες..

“Σαν να ήταν χτες…”
————————————
(άρθρο μου στο “Παρόν” της 24.06.18)
Ευλογάμε τα γένια μας σπανίως. Μα καμιά φορά, έρχεται στο νου ο στίχος: “όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι΄όλα το ίδια μένουν”. Με αφορμή την διπλή επικαιρότητα των ημερών, αφενός την υποχώρηση στο “Μακεδονικό”, αφετέρου την “(καθαρή) έξοδο από τα Μνημόνια”, παραθέτω ένα μεγάλο απόσπασμα από άρθρο μου δημοσιευμένο εδώ, το 2012, με τίτλο : “Τι είναι η Πατρίδα μου;”
 “Το ερώτημα έρχεται και επανέρχεται, με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά, όλες τις τελευταίες δυό-τρεις δεκαετίες της ευδαιμονίας και του πλαστικού παρά. Που συνοδεύτηκε από αμνησία ως προς το: «ποιος αλήθεια είμαι εγώ και που πάω». Με ευκολία αλλαξοπίστησαν πολλοί, προσχώρησαν αμαχητί στον «εκσυγχρονισμό’, στον εθνομηδενισμό, στην εθελοδουλεία, αμέριμνοι. Μα να, μια και ως γνωστόν: η «ιστορία κύκλους κάνει»: τρώγοντας την κατραπακιά των δύο Μνημονίων, άπειρως πολλοί, βρέθηκαν απορούντες, βρέθηκαν απροετοίμαστοι. Συνάμα, αναγκασμένοι να δώσουν νέα ερμηνεία. Κι΄ έτσι , μετά τις μούντζες και τις κατάρες, μετά την συνομωσιολογία, ΗΛΘΕ η ώρα να επαν-ανακαλύψουμε λέξεις και έννοιες απαγορευμένες, υπόγειες διαδρομές που σε κρατήσαν και σε κρατάνε αιώνες ζωντανό,¨όσες φορές το πίστεψες. Επανέρχεται έτσι ξανά στο προσκήνιο η Ελλάδα και ο Ελληνισμός, η Πατρίδα. Σταμάτησε πρόσκαιρα και η Συκοφαντία. Αμηχανία έπεσε πάνω από το στρατόπεδο των «εκσυγχρονιστών και εκείνου του τμήματος της αριστεράς που παραμένει αμετανόητα εθνο-μηδενιστικό. Γιατί το ερώτημα είναι Συντριπτικό: Μπορεί μια κολοβομένη, αποκομμένη από τις ρίζες της Χώρα, ένα αποκομμένο από την ιστορία του Έθνος, να επιβιώσει; Από πού θα αντλήσει δύναμη αν όχι από το πλούσιο παρελθόν του, αν δεν ξανα-ανακαλύψει το νήμα που συνδέει το χθες με το σήμερα, το Αξιακό σύστημα που του μεταδόθηκε διαμορφούμενο και ανανεούμενο ανά τους αιώνες; Για να σμηλευθεί ξανά το χθές με το σήμερα, για να υπάρξει αύριο.
Όσοι αρνούνται αυτή την πραγματικότητα , αποχωρούν οικιοθελώς από το Corpus ,δεν εγγράφονται στην Τιτάνια Προσπάθεια που γίνεται για την επιβίωση μας στον 21ο αιώνα. Διότι μπορεί να φτάσαμε  ως εδώ, πλην όμως οι Πνευματικές μας δυνάμεις έχουν λιγοστέψει, ο πνευματικός κόσμος οικουρεί.. Πριν περάσουμε στην ΑΚΙΝΗΣΙΑ: προεόρτιο Θανάτου, πριν γίνουμε μουσειακό είδος, οι σύγχρονοι υπό Εξαφάνησιν (νέο) Φοίνικες,
Οφείλουμε να αντιπαλέψουμε την σημερινή εικόνα.
-με επαν-ανακάλυψη της προγενέστερης πλούσιας παρακαταθήκης της Χώρας, του Λαού, του Έθνους.
-με Δημοκρατική Πανστρατιά ενάντια στην Επιβουλή, στην εξάρτηση και την υποτέλεια. Ενάντια στην εθελοδουλεία, ενάντια στα δυο Μνημόνια και σε όσους ερημώνουν την χώρα.”(Παρόν, 27.05.12)

Σήμερα, θα προσέθετα:

 -Ενάντια  στον Μιθριδατισμό των φθαρμένων και διεφθαρμένων πολιτικών «ηγεσιών», (που παραδίδουν ανέμελα «μακεδονική» ταυτότητα και γλώσσα στην FYROM), στον Εθνομηδενισμό που κυριαρχεί και διαμορφώνει συνειδήσεις,
  πρέπει να επιδιωχθεί από τις υγιείς λαϊκές δυνάμεις, η μέγιστη   ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, η «Εθνική- Λαϊκή Ενότητα» του Σήμερα.
Για την σωτηρία της Πατρίδας και του Λαού  μας.
Θεωρώ αυτονόητο ότι οι Σοσιαλιστές, εμπνευσμένοι και προσηλωμένοι στις Αξίες της Εθνικής ανεξαρτησίας- της Λαϊκής Κυριαρχίας- της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, οφείλουμε να συμμετάσχουμε ενεργά στην πραγμάτωσή της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ και στην Έκφραση της σε πανελλήνιο επίπεδο.
Οι Δημοκρατικές Πατριωτικές αντι-ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ας δώσουν τον τόνο.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

No Replies to "Σαν να ήταν χτες.."