Ελληνο-Αλβανικές σχέσεις και Ελληνική εθνική μειονότητα στην Αλβανία

άρθρο μου στο “Παρόν” της 04.11.18

“Ελληνο-Αλβανικές σχέσεις και  Ελληνική Εθνική μειονότητα στην Αλβανία”

 Με αφορμή την δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στο χωριό Βουλιαράτι της Βορείου Ηπείρου από επίλεκτες δυνάμεις της Αλβανικής αστυνομίας, να υπενθυμίσουμε εν τάχει κάποιες από τις εκκρεμότητες ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα και τις Ελληνο-αλβανικές σχέσεις.

Για τους μη γνώστες επισημαίνω εξ αρχής ότι: Η Ελληνική Εθνική μειονότητα της Αλβανίας είναι χαρακτηρισμένη ως τέτοια και στο Αλβανικό Σύνταγμα και διεθνώς.

Η εθνολογική αλλοίωση πληθυσμού είναι μια πάγια τακτική κατάκτησης ή δραστικού περιορισμού εθνοτήτων με ρίζες στην ιστορία και εφαρμόστηκε με ιδιαίτερη έμφαση την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Η τακτική αυτή εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα απέναντι σε εθνικές μειονότητες όπως η διεθνώς αναγνωρισμένη Ελληνική Εθνική Μειονότητα της Αλβανίας όταν το αλβανικό κράτος αγνοεί, καταπιέζει και προσπαθεί να εξαφανίσει τους Έλληνες.

Το  καθεστώς Χότζα ακολούθησε μία πολιτική συρρίκνωσης της Ελληνικής μειονότητας αναγνωρίζοντάς ως Ελληνικά μόνο 99 χωριά αφήνοντας απ’ έξω τις μεγάλες πόλεις αλλά και στρατηγικής σημασίας περιοχές όπως η Χιμάρα, δημιουργώντας έτσι την μειονοτική ζώνη η οποία ισχύει ακόμα και σήμερα.

Η πολιτική της Αλβανικής ηγεσίας εναντίον της μειονότητας είναι διαρκής και συνεχόμενη, άσχετα ποιο κόμμα είναι στην εξουσία.

 Η τρομοκράτηση του Ελληνικού στοιχείου , ιδιαίτερα στα συμπαγή ελληνικά χωριά της Βορείου Ηπείρου είναι διαρκής, με τον διωγμό όσων πρωτοστατούν για τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών, όπως έχουμε από αυτή την στήλη επισημάνει πολλές φορές. Η δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα, μόνο μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να γίνει κατανοητή.

Την επόμένη της δολοφονίας, είδαμε πανώ σε αγώνα της ποδοσφαιρικής ομάδας των Τσάμηδων που αναφερόταν υβριστικά και χυδαία για τον εκτελεσθέντα Κωνσταντίνο Κατσίφα.

1.- Ποιοί είναι αυτοί οι Τσάμηδες, ποια είναι η Τσαμουριά;

 Η έξαρση του λεγόμενου κατά τους Αλβανούς «Τσάμικου ζητήματος» άρχισε να γίνεται εμφανής μετά την πτώση του καθεστώτος των Εμβέρ Χότζα- Ραμίζ Αλία. Σταδιακά η επιρροή τους επεκτάθηκε και  φτάσαμε  στη δημιουργία Δήμου Τσαμουριάς (!,) με έδρα την Κονίσπολη, που βρίσκεται δίπλα από τα σύνορα με τη Θεσπρωτία, ενισχύοντας έτσι τις «αλυτρωτικές» τους βλέψεις..
Να «θυμίσουμε» την ιστορία τους: Στους Βαλκανικούς πολέμους 1912-13 όταν ο Ελληνικός Στρατός έμπαινε στην Ήπειρο, πολεμούσαν στο πλευρό των Τούρκων .Μετά την οριοθέτηση των ελληνοαλβανικών συνόρων το 1913, παρέμειναν εντός ελληνικού εδάφους.

Το 1923, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης για την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες δεν θεωρήθηκαν ανταλλάξιμοι και παρέμειναν στην Θεσπρωτία.

  Στην Ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος, τρία από τα 14 αλβανικά        τάγματα που συνέπραξαν με τον εχθρό, ήταν στελεχωμένα από                                                                                                                    Τσάμηδες και κατά την διάρκεια της κατοχής, συνεργάσθηκαν με τους Ιταλούς φασίστες, διαπράττοντας κτηνώδη εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων, με οργανωτή την Αλβανική Εθνική Επιτροπή.
Όταν έφυγαν οι Ιταλοί, συνεργάστηκαν στενά με τους Γερμανούς, συνεχίζοντας τα εγκλήματα τους. Φόρεσαν γερμανικές στολές, περιβραχιόνιο με τον αγκυλωτό σταυρό και προέβαιναν σε δολοφονίες, σφαγές, βιασμούς κοριτσιών, εμπρησμούς κατοικιών και αρπαγή ελληνικών περιουσιών. Εκτέλεσαν τον μανιάτη νομάρχη Γεώργιο Βασιλάκο και 49 προκρίτους της Παραμυθιάς στις 29-9-1943.  Όταν έφυγαν στις 21-9-1944 οι Γερμανοί, οι δοσίλογοι Τσάμηδες, έφυγαν μόνοι ή εκδιώχθηκαν στην Αλβανία, από τον ΕΔΕΣ του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα.
Το 1945, άρχισαν στο Ειδικό δικαστήριο Δοσιλόγων Ιωαννίνων, οι δίκες, και εκδόθηκαν 1.700 αποφάσεις: καταδικάστηκαν 1.930 Τσάμηδες ερήμην εις θάνατον, ως εγκληματίες πολέμου και συνεργάτες κατακτητών.
Αντί να ποιούν την νήσσαν, «διεκδικούν»..

 2.-ΓΟΗΤΕΙΑ και ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ του αλβανικού ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟΥ και Επεκτατισμού.

   Η Αλβανία δεν διεκδικεί επεκτάσεις ΜΟΝΟ προς την FYROM (Τέτοβο) και Κοσσυφοπέδιο (Κόσσοβο).Μια φράση του Σαλί Μπερίσα, πρώην πρωθυπουργού της Αλβανίας, (28.11.12), τα λέι όλα «τα αλβανικά εδάφη εκτείνονται από την Πρέβεζα μέχρι το Πρέσεβο, από τα Σκόπια μέχρι την Ποντγκόριτσα»!.. από κοντά και ο σημερινός Έντι Ράμα…

3.-η Ακύρωση της Συμφωνίας με την Ελλάδα για τα Θαλάσσια «σύνορα»

 «…Οι Τούρκοι δεν θα αφήσουν τους Αλβανούς να κάνουν την σωστή οριοθέτηση με την Ελλάδα.

Οι Αλβανοί είχαν δεκτεί το 2009, να οριοθετήσουν τα θαλάσσια σύνορά τους με την Ελλάδα βάσει της μέσης γραμμής και έδωσαν πλήρη επήρεια στα μικρά νησιά μας βόρεια της Κέρκυρας, γεγονός  που αποτελεί ανάθεμα για την Τουρκία μια και δημιουργεί ένα κακό προηγούμενο γι’ αυτήν.. έτσι θα ασκήσουν όλη την επιρροή τους προς Αλβανική μεριά για να μην ισχύσει…»

 (Άρθρο μου στο «Παρόν» στις  7/6/14).

Όσοι θεωρούν ότι οι Ελληνοαλβανικές σχέσεις είναι θέμα παραχωρήσεων, όσοι έχουν την λογική του winwin, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Ευτυχώς, αυτός που μας «απειλούσε» ότι μετά την «λύση» που έδωσε στο Σκοπιανό, εντός του θέρους θα έλυνε και τις Ελληνο-αλβανικές σχέσεις, παραιτήθηκε από υπουργός. Πήραμε μια ανάσα…

{Για περισσότερα, δες:

 – Γιώργου Παπαγιαννόπουλου: «Το Βορειο-Ηπειρωτικό ζήτημα και οι ελληνοαλβανικές σχέσεις» στο συλλογικό έργο : «Η ελληνική Ουτοπία» («Εναλλακτικές εκδόσεις» -«Αιγαίον»),1993

 – Βαγγέλη Νάτσιου-Γιώργου Παπαγιαννόπουλου: Εισήγηση για το ίδιο θέμα, 5ο Παγκόσμιο Πανηπειρωτικό Συνέδριο, Πρέβεζα,1993}

No Replies to "Ελληνο-Αλβανικές σχέσεις και Ελληνική εθνική μειονότητα στην Αλβανία"

    Leave a reply

    Your email address will not be published.